Jeśli chodzi o fachowe nazewnictwo stosowane w nomenklaturze medycznej są to na ogół pochodne testosteronu…
Np. estryfikowana forma testosteronu – enantan - ściślej pochodna β estrowa (podobnie jak cypionat czy heptylat)
Definicja farmakopealna mówi jasno o derywacie, jako związku powstałym na skutek pewnej modyfikacji związku wyjściowego. Zmiana polegać może na zastąpieniu jednego bądź kilku atomów cząsteczki grupą innych atomów lub grupą funkcyjną...
Symbolika chemiczna testosteronu: C19H28O2 Symbolika chemiczna propionatu C22H32O3, analogicznie reszta np. wyżej wspomniany heptylat C27H40O3.
Poprzez estryfikację testosteronu (przyłączenie kwasów tłuszczowych) uzyskujemy związek pochodny. Polega to na przyłączaniu do cząsteczek testosteronu cząsteczek kwasów tłuszczowych, w zależności od "wagi estru" - długości cząsteczki liczby atomów węgla uzyskujemy inny związek, derywat wyjściowego, o innej strukturze chemicznej, masie, nazewnictwie symbolicznym...
Znamy to innym przykładem "większej" modyfikacji jest pochodna testosteronu metandrostenolon- włączenie grupy metylowej 17a, c1-2 itp..
C19H28O2==> C20H28O2
17ß-hydroksy-4-androsten-3-on==>17a-methyl-17b-hydroxy-1,4-androstadien-3-one

Większość znanych SAA to pochodne testosteronu. Poprzez szeroko pojętą modyfikację jego struktury chemicznej uzyskujemy inny związek "inny" do pewnego stopnia, bowiem wówczas, jeśli możliwe jest cofnięcie reakcji i uzyskanie substratu wyjściowego, o jako takiej "pochodnej" mówić nie musicie tzw. "reakcja równowagowa" (przykład CH3COOCH3+H2O==>CH3COOH+CH3OH)

Pada hasło nandrolon i od razu wiemy, że to testosteron zredukowany. Dodając atom węgla na 19 pozycji uzyskamy konfigurację pierwotną hormonu wyjściowego.
Fakt! - struktura chemiczna, właściwości itd... inne jednakże w dalszym ciągu jest to pochodna t e s t o s t e r o n u. Nazewnictwo implikuje przykładowo wspomniany stopień modyfikacji, ułatwia nam klasyfikację związków.
Czysto hipotetycznie teraz:
Gdybyśmy poprzez hydrolizę wody otrzymali wodór + tlen. Moglibyśmy utlenić wodór i znów otrzymać wodę. Jednakże w tym przykładzie wodór i tlen byłyby produktami rozpadu, zarazem substratami, związkami autonomicznymi -w dalszym ciągu byłaby to jednak modyfikacja, właśnie tak bardzo "szeroko pojęta" trudna dla Was w interpretacji, będąca ogniwem w klasyfikacji substancji chemicznych. W SAA modyfikuje się zwykle wiązanie, kilka - nie powstaje zupełnie odrębny związek, znaczna część struktury i właściwości wyjściowego pozostaje. Nadal jest on klasyfikowany w nomenklaturze (monografii ogólnej czy szczegółowej), jako anaboliczno-androgenny (mniej, bardziej ale nadal) a więc rodzimy testosteronowi. Warto również zapoznać się z pojęciami farmakokinetycznymi jak np. znamienny akronim ”LADME” ukazujący nam w skrócie losy leku wprowadzonego do ustroju. Nazwa ta jest skrótem od pierwszych liter angielskich wyrazów nazywających procesy zachodzące od momentu podania leku aż do jego wydalenia. L – liberation (uwolnienie) A – absorbtion (wchłanianie) D – distribution (rozmieszczenie) M – metabolism (metabolizm) E – excretion (wydalanie) Wszystkie te oraz wiele innych czynników ma wpływ na biotranformację leku np. sterydu warto, więc mieć te podstawy na uwadze przy planowaniu dawkowania środka np. biorąc pod uwagę jego okres półtrwania. Inne metody farmakokinetyczne to np. chromatografia analityczna, metody C/MS/MS ; LC/MS/MS czy tradycyjna GC/MS. Szczegóły jak klirens czy stała Michaelisa.

Molekularny mechanizm działania steroidów

Trzeba tu wyróżnić dwa procesy – Pierwszy to progresja wzrostu komórek mięśniowych dzięki zwiększonej syntezie białka wywołanej anabolikami tzw. Hipertrofia. Drugim zaś będzie hiperplazja, czyli formowanie nowych frakcji miocytów. Bardzo ważnym faktem dla stosujących sterydy jest to, że wielkość komórek mięśniowych odzwierciedla liczbę jąder komórkowych – miocyty powstałe pod wpływem intensywnego treningu czy stosowania SAA mają większą ilość receptorów androgenicznych niż komórki przeciętnych ludzi.. Komórki satelitarne mające większą ilość receptorów androgenicznych posiadają większą zdolność do używania androgenów…
Potencjalna komórka powstająca w ontogenezie z mioblastów – miocyt, (czyli taka, z której budowane są mięśnie) Zawiera wewnątrz jądra komórkowego receptor. Steryd przykładowo testosteron po wstrzyknięciu dostaje się przez błonę komórkową do komórki i jej jądra…Łączy się z receptorem, po czym receptor zmienia kształt i umożliwia pełnienie funkcji tzw. „wzmacniacza” Nasila on proces transkrypcji kody dezoksyrybonukleinowego na matrycowy rybonukleinowy. Dzięki tej czynności większa ilość mRNA (zapisu struktury wszystkich białek) szczególnie ważnej aktomiozyny -aktyny+miozyny prymarnego budulca włókien mięśniowych. Sterydy zwiększając ilość matryc, wpływają także na kolejny proces zwanym translacją i tak oto przyspieszają całą biosyntezę białek.
Do sterydów ważnych z biologicznego punktu widzenia należą witamina D ; hormony płciowe - męski(testosteron) , żeński (estrogen) wydzielane przez korę nadnerczy , sole kwasów żółciowych oraz cholesterol. Cholesterol jest ważnym składnikiem struktury tkanki nerwowej oraz innych tkanek , sterydowe hormony odgrywają zaś pierwszorzędna rolę w regulowaniu pewnych faz metabolizmu...Wspomniałem powyżej o wrodzonych nie syntetycznych , czy zewnątrz pochodnych hormonach wydzielanych przez nasz organizm...Środki farmakologiczne/dopingujące syntetyczne to ich pochodne, wszelkiego rodzaju sterydy anaboliczno-androgenne (anaboliczno, np., dlatego że zdolne są do zwiększania syntezy - przyjmowania białek przez nasz organizm; androgenne np., dlatego, że wzmagają procesy maskulinizacji - zwiększenie owłosienia, wagi ciała, obręczy barkowej, gruba barwa głosu itd..) Diuretyki - środki moczopędne, często stosowane przed zawodami po to, aby stracić trochę wagi, poprzez odwodnienie...Beta-2 adrenomimetyki, jak i narkotyczne środki przeciwbólowe (narkotyki) czy hormony peptydowe i inne pochodne preparaty... środki pobudzające - stymulanty oraz wiele wiele innych…